ግጥም ማለት የተመረጡና የተዋቡ ቃላትን በመጠቀም ሃሳባችንን፣ ምልከታችንን እንዲሁም ስሜታችንን የምንገልጽበት ድንቅ የስነ-ጽሁፍ ዘርፍ ነው። ተራ ንግግር ሊገልጸው የማይችለውን ጥልቅ የሰው ልጅ ውስጣዊ እውነት እንደ ዘይቤ እና ዜማ ባሉ ጥበባዊ ስልቶች አዋዝቶ ለልብ በሚቀርብ መንገድ ያቀርባል። ግጥም በጥቂት ቃላት ብዙ ፍሬ ነገርን አምቆ የመያዝ ልዩ አቅም ያለው በመሆኑ፣ እንደ ነፍስ መስታወት ሆኖ ያገለግላል።

ታዲያ ግጥም ሲነሳ አብረውት የሚነሱ መሰረታዊ ባህሪያት አሉት፤ ከእነዚህም መካከል ቅኔያዊ አገላለጽ፣ ምት (Rhythm) እና የቃላት አመራረጥ ዋና ዋናዎቹ ናቸው። እነዚህ ባህሪያት አንድን ግጥም ህያውና የማይረሳ በማድረግ፣ አንባቢው ወይም ሰሚው ከቃላቱ በስተጀርባ ያለውን ምስጢር በቀላሉ እንዲረዳ ይረዱታል። የግጥም ውበት የሚመነጨው እነዚህ ጥበባዊ አካላት ተሳስረው በሰው ልጅ አእምሮ ውስጥ የሚፈጥሩት ስዕል እና በልብ ውስጥ የሚተዉት ስሜት ሲቀናጅ ነው።

በመጨረሻም ግጥም የታሪካችን፣ የባህላችን እና የማንነታችን ህያው መዝገብ ሆኖ ያገለግላል። ትላንት በብዕር የተከተቡ ስራዎች ዛሬ ላለው ትውልድ ብርሃን እንዲሆኑ የሚያደርግ የታሪክ ድልድይ ነው። ግጥም በዓይን ቢነበብም ሆነ በድምፅ ቢሰማ፣ የቃላት ኃይል በጊዜ እና በቦታ ሳይገደብ ለሁሉም ሰው እኩል መድረስ እንደሚችል ትልቅ ማረጋገጫ ነው። ይህ ጥበብ ሰውን ከሰው የማገናኘት እና ትውልድን የመሻገር ታላቅ አቅም አለው።